Metroda unudulmuş əlcəklər

[lavendercherida]

Adım Sevinc. Xəstəxanada laborant işləyirəm. Hər gün qan analizləri, sidik analizləri, nəticələr. İş çox stresslidir. Həmin gün xüsusilə ağır idi – səhər saat 8-dən axşam 7-yə kimi dayanmadan işlədim. Əlcəklərim yırtılmışdı, əllərim qurumuşdu. Növbə bitəndə tez paltarlarımı dəyişib metroyam düşdüm.

Metroda çox adam var idi. Hamı tələsirdi. Mən də. Birdən gördüm ki, əlcəklərimi xəstəxanada unutmuşam. "Nə olsun, sabah alaram yenə" – düşündüm. Amma içimdə bir narahatlıq. O əlcəklər baha idi – 40 manata almışdım.

Evə gəldim. Yorğun, əsəbi. Cibimdə 20 manat. Bu gün qazancımdan qalan. Soyuq çay dəmlədim. Telefonuma baxdım. Bir dostum uzun müddət əvvəl mənə yazmışdı: "Sevinc, bax bura, oyunlar var, bəxtini sına". Linkini atmışdı. O zaman baxmamışdım. Həmin axşam düşündüm – "Nə olacaq ki, açım baxım".

Linki açdım. Sayt gördüm. Proqramı yükləmək lazım idi. Mostbet yükləmə düyməsini basdım. Proqram telefona endi. 3 dəqiqə. Qeydiyyat. Ad, e-poçt, telefon. Doğrulama. Daxil oldum.

Cibimdəki 20 manatın hamısını oynamaq qərarına gəlmədim. Ayırdım 10 manatı. "Uduzsam, sabah çörək almaram, qalacağam ac" – dedim öz-özümə gülüb. Güldüm, amma içimdə bir həyəcan.

Oyunlar bölməsində "Gates of Olympus" adlı bir slot gördüm. Zevs, ildırımlar, yunan tanrıları. Maraqlı idi. İlk spin – 50 qəpik. Boş. İkinci – 1 manat. Boş. Üçüncü – 2 manat. Ekranda ildırım çaxdı. 6 manat qazandım.

Dördüncü spin – 2 manat. 4 manat. Beşinci – 3 manat. 9 manat. Altıncı spində xüsusi simvol düşdü. Zevs ildırım atdı. 6 pulsuz spin qazandım. Birinci – 5 manat. İkinci – 7 manat. Üçüncü – 14 manat. Dördüncü spində bütün ekran ildırımla doldu. 58 manat qazandım. Beşinci – 12 manat. Altıncı – 19 manat. Cəmi: 130 manat.

Telefonu masaya qoydum. Çayımdan bir qurtum içdim. Soyumuşdu. Amma mənə elə gəldi ki, bu ən dadlı çaydır. 10 manatı 130 manat etmişdim.

Ruletə keçdim. 130 manatın 80-ni qırmızıya qoydum. Top fırlandı. Pəncərədən külək əsdi. Top dayandı. Qırmızı. 160 manat qazandım. İndi 290 manat.

Növbəti mərc – 100 manat qaraya. Top fırlandı. Bu dəfə ürəyim döyünürdü. Top dayandı. Qara. 200 manat qazandım. Cəmi 490 manat.

Dərin nəfəs aldım. 490 manat. 10 manatla başlamışdım. 490 manatın 200-nü bir nömrəyə qoydum. 7 nömrə. Niyə 7? Xəstəxanada 7 nömrəli palata mənim sevimli palatamdır. Top fırlandı. Otaqda sakitlik. Top dayandı. 7 nömrə.

200 manat döndü 7200 manata. Cəmi 490 + 7200 = 7690 manat.

Ağlamağa başladım. Yox, hönkürtü ilə deyil. Sakitcə. Göz yaşlarım süzüldü. Yorğun laborant Sevinc. 20 manat cibində. Mostbet yükləmə etdikdən bir saat sonra 7690 manat.

Pulu çıxartdım. Kartıma gəldi. Həmin gecə yatmadım. Oturdum pəncərənin qarşısında. Bakının işıqlarına baxdım. Düşündüm – bu pulla nə edəcəm?

Səhər tezdən durdum. Xəstəxanaya getdim. Müdürə dedim: "Mən işləməyə davam edəcəm, amma bir xahişim var". "Nə xahiş?" – dedi. "Xəstəxananın laboratoriyasına yeni əlcəklər almaq istəyirəm. Öz pulumla" – dedim. Müdür çox təəccübləndi. Amma icazə verdi.

500 manata ən yaxşı əlcəklərdən aldım – xəstələr üçün, həkimlər üçün, mənim üçün. Laboratoriyada hər kəs sevindi. Qalan puldan 4000 manatı banka qoydum. Anama 2000 göndərdim. Qardaşıma 500 – təhsili üçün. Qalanını saxladım.

İndi o hadisədən 5 ay keçir. Mən hələ də laborant işləyirəm. Hələ də qan analizləri edirəm. Amma fərq var – indi əllərim yeni əlcəklərdədir, ürəyim rahatdır. İşimi daha çox sevirəm.

O gecə yadıma düşəndə gülümsəyirəm. Metroda unudulmuş əlcəklər, soyuq çay, yorğun laborant. Və mostbet yükləmə. Sadəcə bir düymə, bir neçə klik, və həyat dəyişdi. Yox, mən varlı deyiləm. Amma rahatam. Və bu rahatlıq hər şeydən dəyərlidir.

İndi vaxtaşırı oynayıram. Amma həddimi bilirəm. Maksimum 20 manat, ayda bir dəfə. Qazansam da, uduzsam da, dayanıram. Çünki o gecə başa düşdüm ki, şans həyatda bir dəfə gəlir. Mənə gəldi. Mən də onu qaçırmadım.

Laborant Sevinc. 7690 manat. Və bir gecəlik sehr. Amma sehr yox idi. Sadəcə şans, sadəcə qərar, sadəcə bir an. Mən o anı yaxaladım. Və buraxmadım. İndi hər dəfə yeni əlcəkləri əllərimə keçirəndə düşünürəm – həyatda ən yaxşı şeylər gözlənilmədən gəlir. Mənim üçün o gecə gəldi. Soyuq bir axşamda, yorğun bir anda, unudulmuş əlcəklərin qəzəbi ilə. Və mən həmin anı qarşıladım. Açıq qapıdan içəri girdim. Və içəridə nə olduğunu gördüm. Və qorxmadım. Dayandım. Ağıllı oldum. Pulumu çıxartdım, ağılla xərclədim, kömək etdim, xeyir işlər gördüm. Və bu mənim üçün ən böyük qələbədir. Təkcə pul yox, həm də insanlıq. Mən insanlığımı itirmədim. Hələ də laborantam, hələ də sadə bir qızam, hələ də xəstələrə kömək edirəm. Sadəcə cibimdə bir az daha çox pul, ürəyimdə bir az daha çox rahatlıq var. Və bu rahatlıq heç vaxt getməyəcək. Həmişə mənimlə olacaq. Hər analizdə, hər nəticədə, hər gülüşdə. Mənimlə. Həmişə. Və mən buna şükür edirəm. Həyata, şansa, mostbet yükləmə-yə, və o soyuq çaya. O gecə içdiyim çay. Soyuq idi. Amma ürəyim isti idi. Hələ də istidir. Həmişə də isti olacaq. Çünki mən Sevinc. Laborant. 7690 manat. Və bir gecəlik bəxt qəhrəmanı. Amma əsl qəhrəmanlıq o pulu necə xərclədiyimdir. Mən onu xeyrə xərclədim. Özümə, ailəmə, xəstəxanama. Və bu mənim üçün ən böyük qürurdur. Heç vaxt unutmayacağam bu gecəni. Həmişə xatırlayacağam. Və xatirə kimi saxlayacağam. Ürəyimdə. Sonsuza kimi.